Big data analyse: Een beetje Big Brother spelen mag best

Door: Eelco Markensteyn

Marktonderzoek - database analyse - big data

Inleiding

 

Er was eens een tijd dat enkel via goede spionage- of detectivetechnieken te achterhalen was wat mensen deden, wat hun wensen en voorkeuren waren, met wie ze omgingen en wat mensen wellicht op hun kerfstok hadden. Hoe anders is dat tegenwoordig. Iedereen die ook maar een beetje actief is op social media kan dit van zichzelf terugvinden. Kwestie van je eigen naam intikken op Google en je kunt aardig wat van en over jezelf te weten komen.

Maar er is meer. Wellicht heb je ooit eens een blog geschreven, een review met je naam achter gelaten op een website, een artikel op internet gehaald met naam en toenaam of iets anders gedaan waardoor informatie van en over jou vindbaar is. Ook dat zul je met een beetje zoekwerk terug kunnen vinden. Is dat erg? Niet direct lijkt me. Zeker niet als het gaat om gegevens die niet schadelijk zijn. En is er toch iets op internet dat je liever uit de zoekgeschiedenis verwijdert ziet? Dan bestaat tegenwoordig gelukkig de mogelijkheid om die gegevens te laten verwijderen.

Maar wacht, er is nóg meer. We zijn niet alleen in sociaal opzicht actief op internet, we kopen steeds meer producten en diensten online, kunnen vrijwel de gehele administratie doen via internet, zijn ingeschreven voor een vracht aan nieuwsbrieven en zijn via verschillende apparaten continu in verbinding met datzelfde internet. We verstrekken kortom de hele dag door informatie. En al die gegevens worden door bedrijven verzameld. Waarom? Voor de administratie vooral. Het is het digitale archief waarin is opgeslagen met wie er allemaal een interactie is geweest of een klantenrelatie bestaat en welke producten of diensten iemand heeft aangeschaft.

 

Is het kwalijk of gevaarlijk dat bedrijven zo'n archief hebben? Nee hoor, mits de gegevens goed beveiligd zijn en kwaadwillenden er dus niet bij kunnen. Is het goed dat bedrijven er een dergelijk archief op nahouden? Voor de consument maakt het niets uit. Je merkt er namelijk niets van, positief of negatief. Voor de organisaties die gegevens bewaren, is het echter een goudmijn. En gek genoeg wordt door de meeste organisaties helemaal niets gedaan om die goudmijn te ontginnen.

 

Stom, stom, stom! Die verzamelde gegevens kunnen namelijk heel veel vertellen over de mensen die iets bij je gekocht hebben bijvoorbeeld. En dus geeft die data een kijkje in het hoofd van die consumenten. Wat hebben ze gekocht? Wanneer hebben ze dat gedaan? Om welk type consument gaat het eigenlijk? Was het een eenmalige aankoop of heeft die consument al een langere relatie met ons? Bevat het assortiment bepaalde producten of diensten die duidelijk in een bepaald seizoen in trek zijn? En bij wie dan? Als bepaalde groepen klanten iets bij ons kopen, dan zullen niet-klanten die qua achtergrond vergelijkbaar zijn met die klantengroep ook geïnteresseerd zijn toch? Waar zijn die mensen dan te vinden? Het houdt niet op met vragen die te beantwoorden zijn door bestaande data te analyseren. Ik kan echt niet anders zeggen dan dat het goud waard is.

 

Het analyseren van bestaande data geeft een kijkje in de keuken van je klant, het maakt duidelijk wie klant is en waarom en wat ze kopen. En de gegevens uit het verleden kunnen ook nog een blik werpen in de toekomst. Valt alles te achterhalen? Nee, helaas zullen er ook wel een paar blinde vlekken overblijven. En is dat dan erg? In tegendeel! In die gevallen is en blijft gelukkig de mogelijkheid bestaan om met op maat gemaakt marktonderzoek precies en nauwgezet die informatie te verzamelen die de puzzel compleet maakt.

 

Analyse van bestaande gegevens, ofwel big data, zijn niet beangstigend. Niet voor de consument en zeker niet voor organisaties die in het bezit zijn van dergelijke gegevens. Ga er gewoon mee aan de slag, laat die gegevens voor je werken en zie vervolgens met eigen ogen dat deze verkregen informatie heel erg nuttig zal zijn.

Commentaren: 0